بهترین هاست وردپرس

زیدآبادی: ماهیت حکومت هنوز مشخص نیست



احمد زیدآبادی; دولت، مجموعه ابزارهای حاکمیتی، مفهومی تاریخی بسیار پیچیده است که شناخت ماهیت و ویژگی های آن از همان آغاز پیدایش تمدن در انسان، ذهن اندیشمندان و فیلسوفان جوامع مختلف را به خود مشغول کرده است.

فیلسوفان بزرگ یونانی، به ویژه پس از بروز نشانه های انحطاط دولت شهرهای یونان، عمده فعالیت فکری خود را به ارائه تصویری عقلانی از دولت معطوف کردند و هر یک به نتیجه ای متفاوت رسیدند. متفکران رومی سپس در این راستا گام برداشتند، تا اینکه امپراتوری روم غربی، ایدئولوژی سیاسی مسیحیت، که قرن ها بر اساس نظریه آگوستین، نه در دنیای فانی، بلکه در پادشاهی خدا بر اروپا مسلط بود، در این مسیر گام برداشت. .

در اواخر قرون وسطی، آرمان ارسطویی دوباره در ابزار الهیات مسیحیت، به ویژه در اندیشه سنت آکویناس ظهور کرد و متعاقباً، جنبش رنسانس فرهنگی در ایتالیا را به میراث اندیشه رومی بازگشت. پس از این جنبش، مفهوم دولت به خط مقدم اندیشه بازگشت و متفکرانی مانند نیکولو ماکیاولی، توماس چاوز، جانبودن و جانلاک شروع به تدوین مفاهیم یکی پس از دیگری و ایجاد جنبش کردند. از دولت های مدرن در اروپا.

این گرایش در مشرق زمین و همچنین در جهان اسلام جهت دیگری به خود گرفت، اما در نهایت، پس از سقوط امپراتوری عثمانی، دولت مدرن غربی به عنوان تنها الگوی شناخته شده حکومت، خود را بر روی بقایای امپراتوری مستقر کرد. و همچنین در سراسر جهان.

امروزه حدود 200 دولت مستقل در سطح جهان وجود دارد و دولت های حاکم بر آنها با وجود تفاوت در بلوغ، پیشرفت، کارایی و مشروعیت، مجموعه ای از ویژگی هایی است که ژان باودن برای مفهوم دولت برشمرد. آنها توانسته اند بر اساس آن مفاهیم مشترک با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.

این در حالی است که انقلاب 57 در ایران بر اساس تفسیری که مدعی انکار وجود دولت های موجود در جهان است، رخ داد. قبل از تشکیل دولت مدرن، هدف به وضوح ایجاد یک دولت جداگانه بر اساس اصول مبتنی بر عوامل سیاسی بود. در عمل، شکل گیری یک دولت مختلط مبتنی بر استفاده غیرمنتظره از مفاهیم جدید و قدیمی که ریشه در فقر نظری نیروهای سیاسی برآمده از انقلاب از نظر مفاهیم مرتبط با دولت داشت.

در واقع ریشه اصلی شکاف دوره ای در نظام دولتی و ناکارآمدی آن در دوران پس از انقلاب، عدم انسجام عقلانی عناصر نظریه دولت پس از انقلاب است که مانع از شکل گیری اشکال ارگانیک و معین می شود. ساختاری مانند سایر دولت ها.

در این شرایط چند وجهی، همکاری و هماهنگی نهادهای حاکم و قوا نه در درازمدت امکان پذیر است و نه می توان بر سر اهداف روشنی در عرصه سیاست خارجی توافق کرد.

به همین دلیل با گذشت تقریباً 43 سال از پیروزی انقلاب، نه تنها بسیاری از پیامدهای سیاسی شکل حکومت در هاله ای از ابهام قرار دارد، بلکه مشروعیت حکومت بر مبنای زمینی یا آسمانی و سیاست خارجی مبتنی بر منافع ملی است. یا ایجاد امت واحده اسلامی، مبارزه بی پایان ادامه دارد.

متأسفانه اراده سیاسی برای جلوگیری از بحث های ایدئولوژیک باز برای تدوین مفاهیم جدید در مورد شکل حکومت و روشن ساختن محل تضاد در این زمینه چنان فعال است که عملاً هر گونه امکان معناداری را از اندیشمندان سلب می کند. و بحث علمی بین مردم. آنها برخی ابهامات و ناهماهنگی ها و پیامدهای آن از جمله انشعاب دائمی در هیئت حاکمه و ناکارآمدی آن، هرگونه وضوح و انسجام ارگانیک دستگاه های دولتی و در نتیجه کارآمدی و هماهنگی اجزای آن را در اولویت قرار می دهند.

ظاهراً در پس این محدودیت و حفظ وضع موجود، منافع خصوصی بزرگی نهفته است که اجازه هیچ گونه کالبد شکافی و مشکلات اساسی در سطح عمومی را نمی دهد. ابتکارات فکری و عملی را برای غلبه بر موانع و غلبه بر آنها ضد عفونی می کند.

در چنین شرایطی جامعه با مشکلات فزاینده و درماندگی در حل آنها مواجه می شود که پیامدهای سیاسی سنگینی به دنبال دارد.

به دلیل فشارهای عینی بسیاری از مشکلات، گاه مدیران و سازمان ها ممکن است برای یافتن راه حل در حوزه کاری خود تلاش های خودجوش انجام دهند، اما این گونه تلاش ها معمولاً بی نتیجه و تاریک است.

حل اساسی مشکلات کشور مستلزم شناخت نظری روشن از علل و عوامل تداوم و بازتولید همیشگی برخی معضلات به ویژه از منظر نوعی انحراف و بی نظمی اساسی در نظام حکومتی است. حفظ مشکلات ملت و مصالح کشور.


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم